Aktywność fizyczna

Aktywność fizyczna powinna być jednym z elementów dbania o zdrowia i profilaktyki choroby. Ruch ma działanie prewencyjne, antydepresyjne, stabilizujące układ odpornościowy i sprzyja dobremu samopoczuciu. Przynosi wiele korzyści dla organizmu, a odpowiednio dobrany może mieć zaskakujące działania. Aktywność fizyczna sprzyja między innymi poprawie pamięci i koncentracji, sprzyja skupieniu uwagi i wzrostowi tempa rozprzestrzeniania się informacji. A to wszystko dzięki zaopatrzeniu komórek mózgu w świeże substancje odżywcze i budulcowe oraz ukrwieniu mózgu.

Należy pamiętać, że diagnoza nie SM nie wyklucza pojawienia się innych chorób. Dlatego na aktywność fizyczną warto spojrzeć jako na szersze działania profilaktyczne. Optymalnie dobry trening mięśni podnosi odporność, zmniejsza ryzyko zawału serca i sprzyja zachowaniu odpowiedniego ciśnienia krwi. To również sposób na osłabienie i zapobieganie cukrzycy, łagodzenie napięciowych bólów głowy i zgrabną sylwetkę. Mowa tu o odpowiedniej wadze, która pozwoli utrzymać sprawność i nie obciąży stawów. Aktywność fizyczna pozwala rozładować stres, który może przyczyniać się do nasilenia objawów SM lub wręcz je wywoływać. Stres jest wymieniany przez lekarzy jako jeden z głównych czynników sprzyjających rozwojowi choroby w trakcie jego trwania, dlatego warto znać sposoby na jego rozładowanie.

Aktywność fizyczna powinna być indywidualnie dobrana do możliwości i potrzeb osoby żyjącej z SM. To ważne, aby była dla nas samych atrakcyjna, wtedy częściej będziemy ją praktykować. Należy dobrać ją również do ograniczeń fizycznych wynikających ze stwardnienia rozsianego lub innych współistniejących chorób, dysfunkcji. Ruch jest dostępny dla osoby nawet z wyraźnymi objawami. Pojawienie się ich nie powinno oznaczać zaprzestania aktywności. Warto skonsultować się ze specjalistą i zapytać jaki rodzaj ruchu jest w danym przypadku odpowiedni. Ważna jest także systematyczność – to ona buduje wytrzymałość i siłę mięśni, które później szybciej się dzięki temu zregenerują np. po rzucie.

Sport to też aktywność społeczna. Czasami przynosi dobre efekty dla psychiki osoby żyjącej z SM. Konieczność wyjścia na trening, zajęcia, sprzyja aktywności społecznej, zmusza do wyjścia z domu, poznania nowych ludzi.

Pamiętaj więc, że sport i aktywność fizyczna są wskazane i niosą za sobą wiele korzyści. Mogą być wykorzystywane jako leczenie wspomagające przy niektórych objawach lub profilaktycznie. Rodzaje podejmowanego ruchu trzeba jednak skonsultować w lekarzem, neurologiem lub fizjoterapeutą. Podejmować ją systematycznie, obserwując sygnały swojego ciała i w przypadku pojawienia się jakichkolwiek niepożądanych objawów, przerwać i dalszą aktywność fizyczną skonsultować ze specjalistą.

 

 

Źródła:
Doris Friedrich, Stwardnienie rozsiane w sport – zawsze w ruchu, Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego, Warszawa 2016


Polub nas na facebooku Polub nas na facebooku