Dostępne leki immunomodulujące

Obecnie, do terapii immunomodulujących dostępnych na świecie zalicza się między innymi interferony beta, octan glatimeru, natalizumab, fingolimod, teriflunomid, fumaran dimetylu, alemtuzumab. Poniżej znajdziesz krótki opis poszczególnych substancji leczniczych dostępnych w Polsce (o refundowanych możesz przeczytać w zakładce "Leczenie immonumodulujące w Polsce"). Aby dowiedzieć się więcej o działaniu i efektach ubocznych substancji, zapoznaj się z ulotkami poszczególnych produktów.

Interferony beta

To naturalne substancje, które są wytwarzane przez nasz organizm w celu obrony przed zagrożeniami, takimi jak zakażenia wirusowe. Powodują redukcję rzutów oraz zmniejsza ilość zmian demielinizacyjnych, widocznych w obrazie z rezonansu magnetycznego. Do najczęstszych objawów ubocznych przyjmowania interferonów należą: objawy grypopodobne, reakcje w miejscu wstrzyknięcia.Sposób podania (domięśniowo lub podskórnie) oraz częstość (3 razy w tygodniu, 1 raz lub co drugi dzień, lub raz na 2 tygodnie) zależy od leku.

Octan glatimeru

Powoduje redukcję rzutów oraz korzystnie wpływa na aktywność radiologiczną choroby (mniej zmian demielinizacyjnych, widocznych w obrazie z rezonansu), jak również na postęp niepełnosprawności. Lek podaje się podskórnie, raz dziennie. Do działań niepożądanych zalicza się m.in. reakcje w miejscu wkłucia, systemową reakcję na lek (zaczerwienieni skóry, ucisk w klatce piersiowej, lęk).

Fumaran dimetylu

Lek znacząco zmniejsza liczbę rzutów oraz wpływa na radiologiczny obraz choroby. Do głównych skutków ubocznych należą nagłe czerwienienie się skóry oraz objawy gastryczne (biegunka, młodości, wymioty). Lek ma postać doustną, podaje się go w postaci tabletki dwa razy dziennie – przy czym po tygodniu stosowania zaleca się zwiększenie dawki).

Natalizumab

Zmniejsza liczbę rzutów, wpływa korzystnie na aktywność radiologiczną choroby, jak również na postęp niepełnosprawności. Do działań niepożądanych należą m.in.: infekcja dróg oddechowych, infekcja układu moczowego. Niepokój mogą budzić, choć rzadko występujące przypadki PML (postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa – śmiertelna choroba wirusowa, która charakteryzuje się demielinizacją, czyli niszczeniem osłony mielinowej istoty białej mózgu, wynikająca z działania wirusa JCV). Natalizumab podaje się dożylnie, raz na 4 tygodnie.

Fingolimod

Lek zmniejsza wskaźnik rzutów. Fingolimod podaje się doustnie, raz na dobę. Do głównych działań niepożądanych należą m.in. infekcje wirusowe, zmęczenie, dolegliwości żołądkowe, bóle głowy, zapalenie zatok a do najpoważniejszych zaliczyć można: obrzęk plami żółtej, zaburzenia rytmu serca. W grupie osób przyjmujących fingolimod pojawiać się mogą również nowotwory.

Teriflunomid

Substancja wpływa na  progresję niepełnosprawności, wskaźnik rzutów oraz na  zmiany chorobowe pojawiające się w mózgu. Do najczęstszych objawów ubocznych należą bóle głowy, biegunki, osłabienie i wypadanie włosów. Lek podaje się raz dziennie, doustnie.

Alemtuzumab

Lek znacząco wpływa na wystąpienie rzutów oraz na postęp niepełnosprawności. Podaje się go dwa razy do roku, w postaci dożylnej infuzji. Do najczęściej raportowanych skutków ubocznych leku należą m.in.: wysypka, bóle głowy, problemy z tarczycą, gorączka, opuchlizna nosa i gardła, mdłości, problemy ze spaniem, biegunka.

Źródła::
Beata Zakrzewska-Pniewska. Podstawy diagnostyki i leczenia stwardnienia rozsianego. Via Medica, Gdańsk 2010.
„Stwardnienie Rozsiane”, pod red. Jacek Losy. Wyd. 1, Lublin, Wydawnictwo Czelej, 2013.
www.nationalmssociety.org


Polub nas na facebooku Polub nas na facebooku