Zdaniem psychologa

Jednym z bardzo częstych pytań, które zadają sobie kobiety chorujące na SM, jest pytanie o ciążę. Jeśli trafiłaś na tę zakładkę, być może to pytanie dotyczy też Ciebie. Jeśli chodzi o medyczne aspekty związane z ciążą, czy też planowaniem ciąży, możesz przeczytać o tym wyżej.

Podczas planowania ciąży, możesz mieć bardzo dużo niepewności związanej między innymi z tym, jaki to będzie miało wpływ na Twoją  kondycję fizyczną i psychiczną oraz czy przyczyni się do postępu choroby. Podobnie jak inne kobiety w Twojej sytuacji, chciałabyś również jak najdłużej zachować swoją sprawność po to, aby móc zapewnić swojemu dziecku właściwą opiekę i przyczynić się do rozwoju zdrowej więzi opartej na poczuciu bezpieczeństwa. Prawdopodobnie czytałaś już o tym, że sama choroba nie jest przeciwskazaniem do zajścia w ciążę, ani do urodzenia dziecka w sposób naturalny. Podobnie jak inne kobiety, możesz skorzystać ze znieczulenia w czasie samego porodu, jak i ze znieczulenia zewnątrzoponowego podczas cesarskiego cięcia. Ponadto okres ciąży jest tzw. „okresem chronionym”, podczas którego znacząco spada ryzyko wystąpienia rzutu. Prawdopodobieństwo wystąpienia rzutu może jednakże zaistnieć w czasie połogu, czyli po urodzeniu dziecka. Planując swoją ciążę, czy będąc już w ciąży warto o tym pamiętać i zastanowić się, jakie można podjąć działania, aby to ryzyko zmniejszyć. Pisząc „zmniejszyć” mam na myśli, że nie możesz być pewna tego co nastąpi po porodzie i nie na wszystko masz wpływ, ale są obszary, którymi możesz się zająć i pomóc sobie w najbardziej optymalny sposób. Tym, co może znacząco przyczynić się do wystąpienia rzutu po ciąży, jest przeciążenie i przemęczenie organizmu na skutek porodu i sprawowania opieki nad noworodkiem. Przemęczenie może wpłynąć negatywnie zarówno na  funkcjonowanie fizyczne, jak i emocjonalne, a to z kolei może wywołać rzut choroby.  Mając przed sobą perspektywę połogu, zatroszcz się o siebie organizując sobie pomoc i wsparcie ze strony najbliższych osób. Warto jest zadbać o to, aby dużo odpoczywać i jak najmniej czasu zużywać na codzienne czynności takie jak np. sprzątanie mieszkania, pranie czy gotowanie. Jeśli jest to możliwe, ustal z osobami sobie bliskimi, kto mógłby Ci pomagać i w jakim wymiarze czasowym by się to odbywało. Może zdarzyć się, że będziesz chciała wrócić na jakiś czas do swojego domu rodzinnego i skorzystać z pomocy i wsparcia swoich rodziców.  Należy mieć to na uwadze, że nie tylko kobiety chorujące na SM korzystają z takiej pomocy, w związku z czym nie obawiaj się korzystać z takiej formy wsparcia, jeśli jest ona możliwa. Ważne jest zatroszczenie się również o to, aby móc porozmawiać z kimś bliskim i zaufanym na temat własnych wątpliwości i niepokojących myśli. Jeśli miałabyś taką potrzebę, możesz również skorzystać z rozmowy z naszym psychologiem, który ma doświadczenie w pracy z innymi kobietami, które znajdują się lub znajdowały w sytuacji podobnej do Twojej. 

 



Polub nas na facebooku Polub nas na facebooku